| Over ons |
| Toeval? Het zou kunnen. Eind 2003, begin 2004 maken mijn neef Johan en ik een rondreis door Australië. Op zeker moment ziet het er naar uit dat we de geplande overnachtingsplaats voor die dag niet gaan halen. Even een sms sturen naar Melinda, de vrouw van mijn neef in Lysterfield, die weet wel raad. Vijf minuten later krijgen we antwoord: "Yackandandah ligt in de buurt, ga daar maar naar toe. Jullie kunnen er de oude goudmijn bezoeken." Een paar uur later zitten we diep onder de grond op onze knieën met hamer en beitel naar goud te zoeken. Helaas is ons al iemand voor geweest. |
| Op zoek naar vertier dan maar. Zo komen we in het Former Clarence Hotel terecht. Natuurlijk hoort men direct: die zijn niet van hier. Als we vertellen dat we uit België komen, valt al gauw de naam Kim Clijsters. Die speelt net de halve finale van de Australian open. Hoewel er op dat moment Australian footbal op tv is, schakelt men onmiddellijk over op tennis. Iedereen support met ons mee voor Kim. En als iemand de pub komt binnengewandeld, vraagt die direct naar de Belgen. Volgens de uitbaatster is het jaren geleden dat er Belgen Yackandandah hebben aangedaan. Ja ja, mijn neef en ik, wij zijn een bezienswaardigheid in Yackandandah! Als Kim dan ook nog wint, is het feest helemaal compleet. Tot in de vroege uurtjes hebben we het gevierd. |
| Enkele maanden na de rondreis door Australië, ontstaat het idee om iets te doen met al die mooie countrymuziek die ik ginder heb leren kennen en via meegebrachte cd's gretig beluister. Mijn goede vriend Alex, die in Sydney opgroeide en me eerder liet kennismaken met zijn collectie "country from Down Under", is dadelijk enthousiast als ik hem vertel dat ik een cd wil opnemen met alleen maar Australische country; dat heeft vast nooit iemand eerder gedaan in België. Van het een komt het ander en al gauw zitten we samen een selectie te maken van de nummers die in aanmerking komen. "Als je Australische country zingt, moet je een artiestennaam kiezen die Australisch klinkt", vindt Alex. En toevallig denk ik meteen aan Yackandandah, het stadje in Victoria waar we zo goed werden ontvangen. 't Is toch merkwaardig dat zo 'n rare naam lang blijft hangen. Echt toeval? Daar ben ik toch niet zo zeker van. |
| Biografie |
| Yackan Dandah begon zijn muzikale carrière in 1978
als zanger bij de Breese rockformatie Frowzy Semaphore.
Toen de vacature van bassist maar niet ingevuld geraakte, schakelde hij
over op bas. Dat instrument bleef hij trouw gedurende velen jaren. Zo hanteerde
hij de bas bij o.a. Yell, The
Mudcats (audio
clip1, audio clip
2, audio clip 3, audio
clip 4, audio clip
5 ) en de Merretkramers (audio clip). Bij Tao (audio clip), een symfonische rockgroep, speelde Yackan Dandah gitaar. Dat was het eerste instrument dat hij als 12-jarige leerde bespelen. Ook bij Anche (akoestische pop) en The Mops (coverband) nam hij de gitaar voor zijn rekening. In 1999 maakte hij de overstap naar keyboards. Sindsdien staat Yackan Dandah als toetsenist met country band Route 66 op het podium. Meer daarover vind je op de website (zie links) van de groep. Bovendien is Yackan Dandah een zeer begenadigd mondharmonicaspeler. |